Algemeen
Vakbeschrijving
Veel berekeningsmechanismen in de kunstmatige intelligentie zijn geïnspireerd op de natuur, denk bijvoorbeeld aan neurale netwerken. Vroeger was het “de natuur als klok” [Laplace], later werd het “de natuur als computer [Zuse]”. Veel hedendaagse ontwikkelingen zijn nu te scharen onder de noemer “de natuur als parallelle computer”. Dit laatste perspectief vormt het uitgangspunt voor de cursus “Natuur & Berekening”. Deze cursus is een inleiding in verschillende berekeningsmechanismen die geïnspireerd zijn op berekening in de natuur, of die wij ervaren als berekening in de natuur. Er wordt begonnen met een korte inleiding in de klassieke berekenbaarheids-theorie. Aan bod komen: het stop-probleem, probleem-reductie, Turing-berekenbaarheid, Turing-beslisbaarheid, Turing-opsombaarheid en relaties daartussen. Centrale vragen in de cursus zijn: “Wat kan worden gezien als berekening, en wat niet meer?”, “Welke verschijningsvormen in de natuur en welke ideeën uit de natuur zijn inzetbaar als rekenmechanisme?”, “Wat zijn mogelijkheden tot realisatie in hedendaagse hardware en, als iets mogelijk blijkt, wat zijn de voor- en nadelen van een voorgestelde realisatie?”. Een deel van de mechanismen die worden besproken zijn: cellulaire automaten, Langton's ant, kunstmatige chemie, kunstmatig leven, kunstmatige chemie, genetische algoritmen, zwerm-intelligentie, deeltjeszwerm-optimalisatie, mierenkolonie-optimalisatie, slijmzwammen, populatiedynamiek, en chaos-theorie. Een centraal onderdeel in de cursus is het rekenen in (of met, het is maar hoe je er naar kijkt) deze mechanismen.
Verbanden